آخرین خبرها
خانه » تازه ها » سه مانع بزرگ جودو در زمان ریاست کاظم یزدانی
سه مانع بزرگ جودو در زمان ریاست کاظم یزدانی

سه مانع بزرگ جودو در زمان ریاست کاظم یزدانی

در سه شماره گذشته یادداشت های روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان: وقتی جودو اسیر سیاسی کاری شد، به اینجا رسیدیم که کاظم یزدانی دومین رئیس فدراسیون جودو بعد از انقلاب بود.

در قسمت چهارم این یادداشت آمده است:  یزدانی برای اجرای برنامه‌های علمی خود می‌بایست از سه مانع بزرگ آن روزهای جودو (۱ – ارتقاء دانش مربیان ۲- کمبود تشک جودو – تاتامی و ۳ – کمبود لباس مخصوص جودو) عبور می‌کرد.

وی علیرغم اینکه نگاهی به تدوین یک آئین نامه و طرح درس کلاس‌های مربیگری جودو داشت تا دانش مربیان داخلی را ارتقاء دهد، برای برطرف نمودن کمبودهای سخت افزاری (لباس و تشک) نیز تلاش فراوان می‌کرد. اما بخش اصلی کار، ارتقاء دانش مربیان بود که فدراسیون در این حیطه با گروه‌های علمی ورزشی (استادان دانشگاه) بسیاری نشست گذاشت و حدود یک سال طول کشید که برای اولین بار طرح درس کلاس‌های مربیگری جودو تدوین شد. تا به آن روز نه تنها جودو که در بسیاری از رشته‌های ورزشی چنین موضوعی اتفاق نیفتاده بود و یک آئین نامه کامل برای مربیگری وجود نداشت.

این طرح درس با مباحث گوناگونی از جمله آمادگی جسمانی، علم تمرین، فیزیولوژی و آناتومی ورزشی، کمک‌های اولیه و در کنار آن مباحث داوری جودو شکل گرفت. همزمان با این طرح، ارتباط با «آبه» که آن زمان دبیرکل اتحادیه جودو آسیا و مسئول «کودوکان» ژاپن بود، بیشتر شد. «آبه» همکاری خوبی با ایران کرد. سه مورد مربی به ایران فرستاد و پنج دوره هم مربیان ایرانی از استان‌هایی که واجد شرایط بیشتری بودند به «کودوکان» ژاپن اعزام شدند که حدود ۷۰ مربی طی این پنج دوره از استان‌های ایلام، لرستان، همدان، یزد، گیلان، مازندران، آذربایجانشرقی و خراسان (که آن زمان یک استان بود) به توکیو اعزام شدند.

اما دو معضل دیگر یعنی لباس و تاتامی هنوز باقی بود. یزدانی ابتدا موضوع لباس که نیاز اولیه و واقعی جودوکاران برای تمرین بود را مدنظر قرار داد و با یکی از جودوکاران اصفهانی (وحید) که در امر تولید لباس ورزشی کار می‌کرد، وارد مذاکره شد. او نیز از جنس خرجین‌های قدیمی که روی ترک بند دوچرخه‌ها سوار می‌شد با تغییراتی در نوع بافت و جنس الیاف آن، اولین لباس تولید داخل که نزدیک به لباس‌های مرسوم آن موقع جودو بود را عرضه کرد. تا آن زمان اکثر لباس‌های تولیدی چون از جنس ضعیف و پارچه‌های معمولی بود، سریع فرسوده و در حین تمرینات سخت جودوکاران پاره می‌شد و این کار هم زیان‌ده بود و هم تمرینات را مختل می‌کرد، اما جنس این لباس‌ها محکم تر و از لحاظ استقامت حدوداً ۶۰ درصد با لباس‌های خارجی مطابقت می‌کرد.

در هنگامه همین فعالیت‌ها بود که یزدانی خودش هم بیکار ننشست و «آئین نامه آزمون کمربند و کتاب جودو بیاموزیم» را در دستور کارهای شخصی خود قرارداد. این کتاب که نمونه‌ای مانند او هنوز هم ارایه نشده تاکنون دو مرحله به چاپ رسیده است. این کتاب به گونه‌ای تدوین گردیده که برای همگان قابل استفاده می‌باشد و از افراد مبتدی تا با تجربه‌های جودو می‌توانند از آن بهره بگیرند. در این کتاب همچنین قوانین آزمون کمربند طبق شرایط جودو کشور و برگرفته از آئین‌نامه‌های معتبر بین‌المللی ارایه گردیده است.

اما سومین مانع، کمبود تشک (تاتامی) هنوز پابرجا بود.

* مجتبی کمپانی

print
Print Friendly, PDF & Email