آخرین خبرها
خانه » تازه ها » ریاست فدراسیون‌ها را برعهده افراد با نفوذ و سیاسی گذاشتند
ریاست فدراسیون‌ها را برعهده افراد با نفوذ و سیاسی گذاشتند

ریاست فدراسیون‌ها را برعهده افراد با نفوذ و سیاسی گذاشتند

در ۹ شماره گذشته یادداشت های روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان: وقتی جودو اسیر سیاسی کاری شد، به اینجا رسیدیم محمد درخشان علیرغم تلاش و کار فشرده بلد بود که از موقعیت‌ها چگونه استفاده کند و همین استفاده از موقعیت‌ها بود که اورا تا نامزدی ریاست سازمان تربیت بدنی سوق داد.
در قسمت دهم این یادداشت آمده است:
حدود یک ماه بعد از آمدن درخشان به فدراسیون، تیم ملی جودو عازم مسابقات قهرمانی آسیا شد.
تیم ملی جودو ایران در آن دوره از مسابقات که در کشور ویتنام برگزار ‌شد به پنج مدال (دو طلا و ۳ برنز) دست یافت و برای نخستین بار در حضور کشورهای مدعی جودو جهان و آسیا مانند ژاپن، کره، چین و… قهرمان آسیا شد. شگفتی سازی جودو در سال (۱۹۹۵) نظرها را در داخل کشور و همچنین در سطح آسیا و جهان به سوی خود جلب کرده بود. زین العابدین حقانی به مدال طلا دست یافت و سید محمود میران در وزن آزاد (اوپن) دومین مدال طلای تیم ملی ایران را به ارمغان آورد. این دو طلا اولین مدال‌های زرین جودو از مسابقات قهرمانی آسیا بودند. میران همچنین در این رقابت‌ها در وزن ۹۵+ کیلوگرم یک مدال برنز هم کسب کرد. کاظم ساریخانی و علیرضا دلیر هم دو مدال برنز دیگر بدست آوردند.
البته پیش از این و در سال ۱۹۹۳ محمود میران اولین مدال آسیایی خود را در آوردگاه ماکائو به گردن آویخته بود. در ماکائو خسرو دلیر برادر بزرگ علیرضا دلیر (جودوکاران خراسانی) مدال برنز بدست آورد و میران در دو وزن ۹۵+ کیلو و وزن آزاد (اوپن) به مدال برنز رسید مجموعاً تیم ملی جودو ایران در ماکائو ۳ مدال برنز گرفت. در مسابقات ۱۹۹۶ ویتنام برنز سید محمود میران در وزن آزاد به طلا تبدیل شد و تیم ملی ایران با کسب دو طلا و ۳ برنز با شگفتی سازی تمام بر سکوی قهرمانی آسیا ایستاد.
این آغاز راه فدراسیون درخشان بود. جودو ایران راه خود را در سطح قاره پیدا کرده بود و تقریباً در تمامی دوره‌های مسابقات قهرمانی آسیا صاحب مدال ‌شد. نسل بعدی جودو که از یک دهه قبل در شهرهای مختلف شناسایی شده بودند. در راه بود و یکی یکی به تیم ملی راه می‌یافتند. جوانان با انگیزه و جویای نامی همچون آرش میراسماعیلی، آخوندزاده، عباس فلاح، چاه خندق، رودکی، معلومات، ملک محمدی و…هر کدام از این جودوکاران در وزن‌های خود یک مدعی تمام عیار برای کسب مدال و قهرمانی به حساب می‌آمدند.
فدراسیون درخشان توانست حتی به مدال طلای جهان نیز نایل آید و می‌رفت که مدال المپیک هم به نام فدراسیون خود ثبت کند. اما غافل از این شد که زمان ریاست در ورزش ایران، کوتاه‌تر از آنی است که به فکر بیاید و همین نیز شد. درخشان با باری از انتقادها مواجه گردید که بعضی از این انتقادها درست و بعضی نیز جنبه مغرضانه داشت و بیشتر بوی مخالفت می‌داد تا انتقاد! او که تا معاونت سازمان تربیت بدنی هم رسیده بود و می‌رفت که حتی نیم نگاهی نیز به ریاست سازمان ورزش داشته باشد. همچنان که به یکباره آمد، یکباره نیز نه تنها از فدراسیون جودو که از ورزش کشور دور شد. اما هیچ کس تا به امروز این سوال را مطرح نکرد که اساساً درخشان چگونه وارد ورزش شد؟ در واقع در آن برهه، آمدن محمد درخشان از جمله نمونه‌های دخالت سیاست در ورزش بشمار می‌رفت و سردار باید به ورزش می‌آمد.
او همچنانکه بدون مقدمه وارد دستگاه ورزش کشور شد به همان راحتی نیز فدراسیون جودو را در اختیار گرفت، بی‌آنکه حتی یک روز از عمر خود را با این ورزش رزمی و کاملاً فنی سپری کرده باشد. آن روزها افراد ورزشی بیشتر بر این اعتقاد بودند که افرادی از جنس ورزش و از همان رشته باید مسئولیت فدراسیون‌ها را برعهده بگیرند، اما مدیریت در راس ورزش اعتقاد دیگری داشت و بیشتر به دنبال افراد با نفوذ بود تا اعتبارات بیشتری خارج از ورزش و جدای از بودجه سازمان وارد ورزش شود. برهمین اساس سعی داشت تا ریاست فدراسیون‌ها را برعهده افراد با نفوذ و سیاسی گذاشته و در پست‌های دیگر فدراسیون که زیر مجموعه رئیس محسوب می‌شدند از افراد ورزشی و با تجربه استفاده گردد.
در تعدادی از فدراسیون‌ها چنین سیاستی اتخاذ گردید و افراد سیاسی و با نفوذ جذب ورزش کشور شدند. درخشان نیز در راستای همین سیاست به ورزش و فدراسیون جودو آمد!
* مجتبی کمپانی

print
Print Friendly, PDF & Email