آخرین خبرها
خانه » تازه ها » نسل جوان پشت درهای تیم ملی جودو، آماده ایستاده بود
نسل جوان پشت درهای تیم ملی جودو، آماده ایستاده بود

نسل جوان پشت درهای تیم ملی جودو، آماده ایستاده بود

در یازده شماره گذشته یادداشت های روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان: وقتی جودو اسیر سیاسی کاری شد، به اینجا رسیدیم که متاسفانه سیاسی کردن ورزش بیشتر روی دیگرش را به ورزش نشان داد و به همان اندازه که کمک کرد. بیشتر از آن زیان زد و اکنون نیز سیاست وزارت ورزش در همین راستاست که افق دیدش کوتاهتر از داشته‌های واقعی ورزش است و بر همین مبناست که مدیرانی امثال یزدانی خرم از کار کناره گرفته‌اند.
در قسمت دوازدهم این یادداشت آمده است: نقل خاطره‌ای که بی‌مناسبت با جودو هم نیست، شاید برای خوانندگان محترم روزنامه خالی از لطف نباشد!
مسابقات قهرمانی کشور جودو در یزد برگزار می‌شد. به همراه سردار مشایخی و ایرج اکبرلو هم سفر بودیم. اکبرلو از قدیمی‌های جودوست. اکبرلو را می‌توان با توجه به ذهن خلاق و تحصیلاتش (قضاوت) و همچنین سمت‌هایی که طی این ۳۰ سال در جودو داشته، بخشی از تاریخ جودو محسوب کرد. از مسئولیت ۱۵ ساله در هیئت جودو ارتش و سالها نائب رئیسی و دبیری جودو در نیروهای مسلح تا حضور در تقریباً تمامی کمیته‌های فدراسیون در دوره‌های مختلف، و اکنون که جز داوران جهانی جودو و کوراش و دارای دان مشکی ملی و جهانی از کودوکان ژاپن است. (درست مثل غلامحسین علمی دبیر فعلی، قبلی، سابق و اسبق فدراسیون جودو، او هم از زحمت کشان جودو در عرصه‌های مختلف بوده که تقریباً با تمامی روسای فدراسیون کار کرد)
اما سردار مشایخی را باید ابتدا از بچه‌های جنگ دانست و بعد ورزش. جنگ واقعاً مردان بزرگی را در دامن خود پرورش داد،. مثل همین حاج مجید. او ۹ سال (۶۱ تا ۶۹) در کردستان در خدمت جنگ بود و پیش از این هم به خاطر فعالیت سیاسی دو سالی تجربه زندان اوین در سال ۵۵ را دارد.
بعد از آن وارد ورزش شد و در سفر یزد رئیس بسیج ورزشکاران بود. اگر چه بسیج ورزشکاران را سردار صفازاده تاسیس کرد اما این نهاد فرهنگی ورزش در واقع بدست مشایخی چشم گیر شد و رونق گرفت. سردار در طول سالهایی که در ورزش بود هیچ وقت به خودش فکر نکرد بنابراین هیچ وقت هم به حق خود نرسید!!
مشایخی دو روزی که در یزد بودیم هم دائم مراجعه‌کننده داشت و طبق معمول تلفن همراهش روشن. یکی مشکل تهیه جهاز دخترش را می‌گفت، دیگری التماس دعا وام ودیعه مسکن داشت و آن یکی قرض الحسنه‌ای برای درمان بچه‌اش می‌خواست، خلاصه جنسش جور بود.
در بازگشت از یزد قرار بر این شد تا به دیدار حاج آقا یزدانی خرم برویم که همزمان با ریاست والیبال مسئول بند «ب» ورزش هم بود.
با تصویب مجلس مقرر شده بود از محل بند «ب» یک درصد از بودجه تمامی وزارت خانه‌ها صرف ورزش شده و قسمتی نیز به وزارت ورزش اختصاص داده شود.
یزدانی خرم از طریق این مصوبه خدمت بزرگی به ورزش کرد. اعتباراتی که از بودجه وزارتخانه‌ها که عموماً به خاطر آشنایی با یزدانی خرم نصیب ورزش شد بخش بزرگی از کمبود‌های ورزش را بر طرف می‌کرد. اما هیچ کس سوال نکرد که واقعاً سر انجام این مصوبه به کجا انجامید؟ چرا وزارت ورزش پیگیری نمی‌کند؟ همچنانکه از افراد دلسوخته و استخوان خرد کرده ورزش سراغی نمی‌گیرد؟!
فردای آن روز آقاجانی رئیس وقت فدراسیون کوهنوردی هم به جمع مان اضافه شد و راهی مجموعه انقلاب شدیم. آقاجانی هم از بچه‌های جنگ بود و خانواده شهید و زحمات فراوانی کشید و اکنون اگر پرچم پر افتخار ایران بر بلندای قله‌های جهانی هیمالیا و اورست به اهتزاز درآمده. مرهون تلاش‌های بی‌وقفه آقاجانی و امثال اوست.
بند «ب» در ساختمان معروف به چهار طبقه مجموعه انقلاب مستقر بود. یزدانی خرم در آن ملاقات از استراتژی‌هایش در والیبال و همچنین ورزش گفت. یادم هست که او می‌گفت: در مدیریت اول از همه باید بهترین‌ها را خواست و در جهت رسیدن به بهترین‌ها فکر کرد. و دوم اینکه ورزش (طبق اصطلاحی که حاجی به کار می‌برد) درهم است. پیشکسوت و جوانش باید در کنار هم کار کنند تا کارها پیش برود.
دیدم، واقعاً ایده خوبی است تلفیقی از تجربه و جوانی، همان سیاستی که در تشکیلات فدراسیون والیبال بکار گرفته شده بود و در هر کمیته‌ای یک پیشکسوت مسئول بود و یک نیروی جوان دبیر کمیته. فکر و برنامه از پیشکسوت و کار و دوندگی از جوان. این بهترین روش اتخاذ شده است.
نسل جوان در راه، پشت درهای تیم ملی جودو، آماده ایستاده بودند و ترکیب اصلی تیم‌های ملی راتلفیقی از با تجربه‌ها و جوانان تشکیل می‌دادند. مهمتر از آن اینکه جوانان جویای نام بیشتر در اوزان سبک و میانی جودو بودند که در آستانه رسیدن به پیراهن تیم ملی قرار داشتند.
چین – سال ۱۹۹۹ (سال ۱۳۷۸)ـ مسابقات قهرمانی آسیا، آرش میر اسماعیلی جودو کار جوان و آتیه‌دار لرستانی مدال طلای سبک وزن آسیا را برای ایران به ارمغان آورد.
به همراه طلای آرش، کاظم ساریخانی نقره گرفت. مسعود حاجی آخوندزاده هم به مدال برنز دست یافت و خسرو دلیر و سید محمود میران هم که جز با تجربه‌های تیم ملی محسوب می‌شدند دو مدال برنز بدست آوردند.
در همین سال و بادرایت درخشان کادر فنی تیم ملی بزرگسالان جودو هم دست خوش تغییر گردید.
مجید زارعیان دارنده اولین مدال نقره آسیا به کادر فنی تیم ملی (مربی تیم ملی) دعوت شد.
*مجتبی کمپانی

print
Print Friendly, PDF & Email