آخرین خبرها
خانه » تازه ها » ما ظرفیت رسیدن به داوری آسیا و جهان را داشتیم
ما ظرفیت رسیدن به داوری آسیا و جهان را داشتیم

ما ظرفیت رسیدن به داوری آسیا و جهان را داشتیم

در دوازده شماره گذشته یادداشت های روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان: وقتی جودو اسیر سیاسی کاری شد، به اینجا رسیدیم که مجید زارعیان اولین ایرانی که نخستین مدال نقره آسیا را برای جودو به ارمغان آورد، به کادر فنی تیم ملی شد.
در قسمت سیزدهم این یادداشت آمده است: زارعیان بعد از خداحافظی از دنیای قهرمانی بدنبال تحصیل در رشته تربیت بدنی رفت تا داشته‌های خود را در ورزش تکمیل کند و پس از دو سه سال، توسط فدراسیون درخشان دوباره به تیم ملی جودو بازگشت. در واقع بعد از خانبابایی که یک دوره سوم آسیا شد و به مربیگری تیم ملی هم رسید، آمدن زارعیان به عرصه مربیگری تیم ملی یک اتفاق مهم در جودو بود! یک ملی‌پوش و قهرمان این رشته که تجربه رفتن به روی تاتامی‌های آسیایی و قرار گرفتن در شرایط مسابقات بین‌المللی را داشت با دارا بودن عنوان قهرمانی و مدال نقره آسیا به سمت مربیگری تیم ملی جودو منصوب ‌شد. همین تجربه خوبی برای فدراسیون جودو بود تا از داشته‌های خود استفاده کند.
درخشان تمایل داشت تا فدراسیون جودو را از حالت فدراسیون‌های دسته دوم و سوم در آورده و به یک فدراسیون دسته یک ارتقاء دهد.
به همین خاطر در کنار برنامه‌های مختلف مثل ارتباطات بین‌المللی، سعی داشت تیم ملی را از لحاظ ملی‌پوش و مربی تقویت کند و با همین ملاحظات زارعیان به جمع مربیان تیم ملی که آن زمان علیرضا امینی و محمدرضا حاج یوسف‌زاده بودند، اضافه شد.
مسابقات قهرمانی ۲۰۰۰ آسیا به میزبانی اوزاکای ژاپن فرا رسید، مرحوم کاظم ساریخانی مدال طلا گرفت و میران طبق معمول در دو وزن: ۹۵+ و آزاد (اوپن) به نقره و برنز دست یافت.این آخرین مدال مرحوم کاظم ساریخانی بود.جودوکار چغر شهرری که دوره‌ای هم مربی تیم ملی شد و مدت کوتاهی به عنوان مربی به عربستان سعودی رفت اما اجل امانش نداد.
اما در ۲۰۰۱ مغولستان سهم ما دو طلا شد.
آخوندزاده و آرش میراسماعیلی دو مدال طلا برای ایران به ارمغان آوردند و محمود میران و عباس فلاح نیز هر دو برنز کسب کردند.
سال ۲۰۰۰ به بعد، سال‌های رشد جودو ایران بود. از ۱۹۹۸ تا ۲۰۰۶، جودو ایران روند روبه رشدی ازخود نشان داد. زارعیان در حرفه مربیگری هم موفق نشان داده بود و طی یک دهه در کادر فنی تیم ملی حضور داشت بخصوص طی سال‌های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ که سرمربیگری تیم ملی جوانان را عهده‌دار بود، ایران در رقابت‌های قهرمانی جوانان آسیا در تایلند ۸ مدال و در لبنان (۱۳۹۰) شش مدال تصاحب کرد و در تیم ملی بزرگسالان نیز همچنین.
همزمان با رشد تیم‌های ملی، فدراسیون جودو در سطح بین‌المللی اقدامات خوبی انجام ‌داد.
درخشان ضعف در ارتباطات بین‌المللی را بخوبی درک کرده بود و به این نکته رسیده بود که در اتحادیه جودو آسیا یک گروه (باند) قرار گرفته‌اند که از تمامی امکانات استفاده می‌کنند. در واقع تمامی تقسیم‌بندی‌ها بین اعضاءِ این گروه صورت می‌گیرد. به همین خاطر ایران حتی از مسائل معمولی جودو آسیا هم دور مانده بود.
فعالیت‌هایی انجام شد بخصوص در داوری که ایران از دیگر کشورها عقب افتاده بود. ما ظرفیت رسیدن به داوری آسیا و جهان را داشتیم، اما استفاده نشده بود.
تا به آن روز تنها چهار داور B آسیا داشتیم و مطلقاً داور جهانی جودو در ایران نبود. سه سال بعد از آمدن درخشان، او کاندیدای کمیته آموزش جودو آسیا شد. آن موقع دو گروه (ژاپن و کره) بودند که در راس اتحادیه جودو آسیا قرار داشتند و تمامی نفرات و اعضا کمیته‌ها هم از این دو گروه انتخاب می‌شدند. اما درخشان با ارتباطی که برقرار کرده بود، توانست وارد تشکیلات جودو آسیا شود. شش دوره انتخابات برگزار شد که پنج بار ژاپنی‌ها رای آوردند و بالاخره نفر ششم درخشان رای آورد و این سرآغاز تحولات جودو ایران در عرصه بین‌المللی بود.
* مجتبی کمپانی

print
Print Friendly, PDF & Email