آخرین خبرها
خانه » تازه ها » پایان المپیک پکن، پایان آرامش ورزش و جودو ایران بود
پایان المپیک پکن، پایان آرامش ورزش و جودو ایران بود

پایان المپیک پکن، پایان آرامش ورزش و جودو ایران بود

در پانزده شماره گذشته یادداشت های روزنامه جمهوری اسلامی با عنوان: وقتی جودو اسیر سیاسی کاری شد، به اینجا رسیدیم که فدراسیون درخشان با ارتباطات و اقداماتی که برای توسعه ورزش کوراش انجام داد به عنوان رئیس اتحادیه جهانی این رشته انتخاب شد.
در قسمت شانزدهم این یادداشت آمده است: ازبکها سخت در تلاش بوده و هستند تا ورزش ملی خود (کوراش) را المپیکی کنند، برهمین اساس روسای ورزش و رئیس کمیته ملی المپیک این کشور با حمایت رئیس جمهورشان بودجه خوبی برای گسترش کوراش در دیگر کشورها مقرر کرده بودند.
درخشان همزمان با مسئولیت کوراش، عضو هیئت رئیسه فدراسیون جهانی جودو نیز بود و اکنون هم این سمت را دارد. او در حال حاضر نیز در کمیته‌های اجرایی و آموزش فدراسیون جهانی جودو فعال است. به همین خاطر و طبق اساسنامه فدراسیون جهانی جودو، نمی‌توانست همزمان دو سمت فوق را داشته باشد. بنابراین به میل خود از کوراش استعفا کرد تا همچنان در فدراسیون جهانی جودو باقی بماند. کویتی‌ها بلافاصله با هزینه هنگفتی که در کوراش می‌کردند، مسئولیت جهانی کوراش را از آن خود کردند و هنوز هم رئیس جهانی کوراش یک کویتی است.
بازیهای المپیک‌ ۲۰۰۴ آتن فرا رسید. میراسماعیلی از سوی کمیته ملی المپیک به عنوان پرچم‌دار کاروان ایران انتخاب گردید. همه چیز برای افتخار آفرینی دلاور لرستانی در آتن مهیا بود.
آرش آماده‌ترین روزهای خود را سپری می‌کرد و بی‌صبرانه منتظر رسیدن زمان مسابقات جودو در این بازیها بود تا اولین مدال المپیکی جودو را نیز برای ایران به ارمغان بیاورد. اما……
اما پیش از اینکه رقابتهای جودوی المپیک آتن آغاز شود، آرش به افتخاری بزرگتر از طلای المپیک نایل آمد. او در جدول مسابقات وزن ۶۶ کیلوگرم در اولین مبارزه به نماینده رژیم اشغالگر قدس برخورد کرد و میراسماعیلی راه پهلوانی و جوانمردی را در پیش گرفت. او علیرغم اینکه می‌دانست اولین مدعی قهرمانی در المپیک است، به خاطر حمایت از ملت مظلوم فلسطین در مسابقات حاضر نشد تا افتخاری به مراتب بزرگتر از قهرمانی در المپیک را تصاحب کند.
جودو ایران با کسب این افتخار ماندگار از المپیک آتن بازگشت.
بعد از بازیهای المپیک ۲۰۰۴ آتن، انتخابات کمیته ملی المپیک ایران برگزار شد و این بار نیز ورزش ایران دست خوش سیاسی کاری شد و در حالی که باید هاشمی طبا به خاطر حضور در هیئت اجرائی IOC، (کمیته بین‌المللی المپیک) حفظ می‌شد، چنین نشد و ورزش ایران یکی از مهمترین پست‌های بین‌المللی خود را از دست داد.
با رفتن هاشمی طبا گروه جدیدی به کمیته ملی المپیک راه یافتند. همانگونه که از قبل معلوم شده بود، دکتر قراخانلو به عنوان رئیس کمیته ملی المپیک و علی کفاشیان دبیرکل و نصرالله سجادی خزانه‌دار کمیته انتخاب شدند.
با آمدن این افراد، سیاست‌های جدیدی در برنامه‌های کمیته اعمال گردید که سیاست حضور کیفی رشته‌ها در بازیهای المپیک جای خود را به حضور کمی و بیش از پیش داد با همین روند کاروان ایران با حداکثر ورزشکار و رشته‌های ورزشی در پکن (۲۰۰۸) شرکت کرد.
تیم ملی جودو ایران هم در پکن حضور داشت اما به عنوانی دست نیافت. آرش میراسماعیلی در حالی که در رقابتهای جهانی ۲۰۰۵ قاهره و ۲۰۰۷ ریودوژانیرو برزیل (دو دوره جهانی قبل از المپیک) دو مدال برنز بدست آورده و در هر دو مسابقه سکوی سوم وزن ۶۶ کیلوگرم جهان را از آن خود کرده بود، در بازیهای پکن با دو پیروزی و دو باخت به رتبه نهمی المپیک رسید.
اما پایان المپیک پکن در واقع پایان آرامش در ورزش و همچنین جودو ایران بود. دولت نهم روی کار آمده بود. مهندس علی آبادی به یکباره از شهرداری تهران به سازمان تربیت بدنی نقل مکان کرد. با آمدن علی آبادی، ورزش مجدداً دستخوش تغییرات و حوادث گوناگون شد. اتفاقات محسوسی که فقط به ورزش آسیب رساند و آن را با چالش‌های بزرگ بین‌المللی (تعلیق‌های گوناگون) روبرو ساخت!!
*مجتبی کمپانی

print
Print Friendly, PDF & Email