آخرین خبرها
خانه » تازه ها » …وقت عطش، بی آب هم دریاترینی 
…وقت عطش، بی آب هم دریاترینی 

…وقت عطش، بی آب هم دریاترینی 

شب نهم محرم به نام شب تاسوعاست.

ستاره ۳۴ ساله آسمان کربلا و بزرگ ترین یار و یاور حسین(ع). عباس یعنی چهره درهم کشیده و این نام نشان از صلابت و توانمندی سقای کربلا دارد. او فرزند علی(ع) و برادر حسین(ع) بود، با این حال هرگز برادر خود را به نام صدا نزد. عباس(ع) این ادب و فروتنی را تا لحظه آخر بر خود واجب می دانست. او بهترین الگوی رشادت بود. زیرا پرچم دار سپاه بود و پرچم را به دست رشیدترین و شجاع ترین افراد لشگر می سپارند.

مشکت به دوشت بود و اشکم را گرفتی

ماهی و از خورشید هم غم را گرفتی

بی شک یداللهی که پرچم را گرفتی

دادی دو دستت را دو عالم را گرفتی

حضرت عباس(ع) کمالاتی دارد که در روایات از امام سجاد (ع) نقل شده که قمربنی‌هاشم (ع) فردای قیامت به درجاتی می‌رسد که تمام شهدای عالم به حال حضرت غبطه می‌خورند یعنی جایگاه حضرت ابوالفضل (ع) جایگاهی بس رفیع است که در میان شهدا آن هم شهدایی که «عند ربهم یرزقون» هستند و عظمت بالایی دارند، به مقام شامخ حضرت عباس و مقام قربی که ایشان در بارگاه الهی پیدا می‌کند، غبطه می‌خورند. این نشان می‌دهد که حضرت از مقامات بس بلند و عظیمی برخودار است.

بابای مشک آبی و سقاترینی

وقت عطش بی آب هم دریاترینی

برق نگاهت لشگری را می شکافد

در جنگ با فرعونیان موسا ترینی

اهل کلیسا هم تو را ارباب خوانند

در روز تاسوعای ما موساترینی

هر چند بر روی زمین افتادی اما

این را بدان در نزد ما زیباترینی

او به اندازه ای محو یار شده بود که بر امواج دل انگیز آب روان، لب های خشکیده محبوب خود را در نظر آورد و داغ تشنگی را از یاد برد. رشادت، وفاداری و فروتنی عباس(ع) یکی دیگر از برگ های زرین عاشوراست که همه را به شگفتی واداشته است.

print
Print Friendly, PDF & Email